Zoek de verschillen pt1...

Afgelopen weekend verhuisd naar Krimpen aan den IJssel voor de tijd dat ik nog in Nederland zit. Gelukkig waren we binnen twee uur klaar. Mijn achternichtje gaat namelijk op zichzelf wonen en kon wel wat spullen gebruiken. lees: bijna mijn hele inboedel. Die hadden ze een paar dagen eerder al opgehaald. Zodoende dat ik alleen nog een matras en wat kleding had. Mijn laatste avond in Amsterdam zat ik dus op het matras in de woonkamer met een FEBO frietje onder mijn neus. Ohw ja.. had nog 1 kaarsje over.. errug gezellig.

Nu dus in het ouderlijk huis op de "zolder". Het bevalt me prima en poes ook. Eigen tv en internet, zelfs een senseo. Het enige verschil is, dat het eten 's avonds klaar staat :) Misschien ook wel dat het hier erg stil kan zijn en alles wat je hoort, vogels zijn. Kan ik alvast een beetje wennen..

Veel leuke dingen gepland de komende weken. Weekendjes weg met vriendinnen en dagjes naar de sauna. Ook een van de dingen die ik altijd had willen doen, gaat gebeuren. Begin maart, ga ik samen met een vriendin uit Amsterdam een dagje decadent doen. (onder het motto..geld moet rollen..) Veel vrouwendingen doen overdag en 's avond hebben we een tafel reserveerd in restaurant La Rive, van het Amstel Hotel. Dat heb ik nou altijd al een keer willen doen. Compleet met limo's, papparazi en hoeden. Youp van 't Hek sprak daar namelijk zo leuk over.

Inshallah

Ben je net lekker indo-idols aan het kijken – is het tijd om te bidden.. Op elke Indo zender worden dan de programmas stopgezet, en dan is het een kwartiertje (ofzo) gebed… op sommige zenders hebben ze zelfs ipv reli-tv gebed met een soort soap op de achtergrond - wel grappig.. Er zijn gebedsruimtes op kantoor, in het hotel, een pijl met “kiblat” op het plafond in mn kamer.. Ook las ik in de krant dat een paar Australiers waren gearresteerd omdat ze hadden gepraat en geflirt met tienermeisjes en getrouwde mevrouwen….

Nou vind ik dat allemaal prima, ik heb daar weinig last van – zelfs het feit dat maar weinig restaurants alcohol serveren, aangezien ze hier echt de beste freshfruitjuices hebben -, maar prober hier maar eens een kroeg, en laat staan een goede kroeg te vinden….

en dat heeft helemaal NIETS te maken met dit bericht... :-)

Hello mister! Hello mister! Poto?

Heb ik eindelijk een dagje vrij – en is het dan mooi weer? Neen. Of ja, als je stortbuien en een donkere dreigende lucht onder mooi weer filed. Dus stiekem toch maar een deel van de dag gewerkt… Uiteindelijk de regen getrotseerd, aangezien ik daar toch aan moet gaan wennen in de meest regenachtige stad ter wereld..

*waar stond dat in de terms of reference van mijn ‘contract’ eigenlijk? Shenanigans!*

Even met Angela de stad in gegaan, met minibus en becak (zo’n fietstaxi - riksja) – geen idée waarnaartoe, gewoon richting stad.. En dan blijkt dat het niet allemaal zo is als in het stuk waar ik tot nu heb gezeten – er is ook een groot vies-rotzooi-drukkestinkstad deel van Bogor. Ik weet dus al in welk deel wij gaan wonen.. Maargoed, uitendelijk gaan lopen, en dan is het een continue “hello mister, where you go? Hello mister! poto?” en dan gaan poseren met zn allen… En lachen om de gekke boule (buitenlander) met zn camera, maar vooral ook om elkaar..

Het zijn wel een happy bunch hoor, die Indos..

Indonesia program

Vroeg op, heel uitgebreid ontbeten op de veranda – dat doen ze goed in de mirah- , en de eerste indrukken op me laten inwerken: allemaal vogelgeluiden, veel bomen en planten, veel hoofddoekjes, en overal kretek-rokende mensen..

De chauffeur bracht ons naar het kantoor, waar we de hele dag hebben gesproken met mijn voorganger Darin, Zulfi de Indonesische dierenarts die veldwerk doet en gaat doen voor ons, en Nick de projectmanager van het kantoor. Darin ging maandag weg voor 2 weken, dus moest deze meeting even op zondag gebeuren…. (ontzettend stom geplanned, maargoed..)
Het is een mooi kantoor in een rustige woonwijk, eigenlijk meer een groot woonhuis met een veranda waar we de hele dag op hebben gezeten, veel groen in de wijk, spelende kinderen, een paar warungs en stalletjes op straat, en de moskee dichtbij die door de gebedsoproep handig vertelt wanneer het 12u en 6u is.
*Het klinkt iig wel alsof die dichtbij is.*

Ik kan het hier wel uithouden denk ik, en de gesprekken zorgen ervoor dat ik er echt heel veel zin in krijg.

Ik lees het stukje van Carola en weet (of denk te weten) hoe raar ze zich nu voelt: onzeker wat je te wachten staat, denkend aan je werk dat je niet meer doet, de mensen die je al gedag hebt gezegd, de mensen die je nog gedag moet zeggen, al kamperend in je eigen huis (wat binnenkort niet meer je eigen huis is) naast de dozen met al je bezittingen, die je pas over een aantal maanden weer gaat zien aan de andere kant van de wereld, op een plek waar je nog nooit bent geweest..

Dus maar even gebeld om te vertellen dat – mocht het wereld redden op een of andere manier niet meteen lukken – we het hier in ieder geval hardstikke leuk gaan hebben..

Buitenzorg

HCMC – Bogor lijkt best een klein stukje op de kaart. Toch kan je er makkelijk 15 uur over doen. 4 uur vertraging op het vliegveld aangezien het een beetje had geregend in Jakarta en het vliegveld was ondergelopen.. Het visa on arrival lukte met maar een paar haperingen, dus wij positief bij de chauffeur (die niet wist dat er vertraging was, en dus al 5uur op het vliegveld stond…) in de auto gestapt. Toen bleek dat je in Jakarta ook makkelijk om 12 uur s’nachts in de file kan staan.

Maargoed, uiteindelijk in Bogor aangekomen. Een heel vochtige, warme lucht, veel bomen, krekels, gekkos, en allerlei andere dieren die geluiden maken. Begint goed.

Groots hotel, dat helaas nogal wat te kampen heeft gehad met het klimaat – klam bed, stukken plafond die iets te nat waren geworden, etc.. Martin en ik vonden het moeilijk om te schatten wanneer dit nou nog echt statig en luxe was – het lijkt een lang verval, maar dat kan met dit klimaat volgens mij ook maar 10 jaar hebben geduurd.. En eigenlijk is het best een mooi hotel, dus ik moet ook niet lopen mutsen.

Nog even nagedacht over wat martin in de auto zei: “welcome to your new hometown”…

Raar idee…

Een glaasje duty-free 15y single malt Glenn gedronken om het te vieren, en met het onweer op de achtergrond in een diepe slaap gevallen…