Vietnam Vet

Canine distemper virus - hondenziekte - is best een probleem onder de hondjes in Vietnam (naast in een pan/op een bbq belanden). Tijdens een gesprek met een collega in Cao Lanh bleek dat ongeveer 50% van de patienten in deze (open) staatskliniek hondenziekte hebben. En dan worden ze netjes op een rijtje aan het infuus gelegd.. leuk.

Over vets gesproken: Ik heb echt te veel Vietnamoorlog films gezien.. Bij rivieren die ik lopend/zwemmend moet oversteken met de spullen boven mn hoofd zijn het geen swabs/naalden en spuiten, maar guns in gedachte, op mn blote voeten door de mangrove lopend denk ik toch zo nu en dan “zouden hier boobytraps liggen?”, als ik s’nachts over het pikdonkere strand/pad naar de netten loop waan ik me op een reconnaissance mission, als ik wakker word gemaakt in mn hangmat door een local oystercatcher zie ik hem als VC en weet ik niet hoe snel ik m in zn ogen moet schijnen met mn zaklamp, bij aggressief locale moonshine (moeten) drinken denk ik stiekem aan de deerhunter, en bij de zee moet ik denken aan deze memorabele scene – uit Apocalypse now.. Alleen jammer dat die break niet echt in Vietnam is gefilmd.. Op ons strand is het iig een stuk minder – helaas, want met 4 kisten vogelvangspullen en een surfplank het vliegtuig inchecken had me wel leuk geleken… het idée alleen al van s’nachts vogelsvangen, en overdag surfen – en daar nog betaald voor krijgen ook– word ik wel een beetje opgewonden van..

Waar ik iets minder opgewonden van word is de associatie Vietnam - en mijn oudhuisgenoot S.V. te W., die elke week special z’n bandana op zn hoofd knoopte om Tour of Duty te kijken… sommige dingen kan je misschien maar beter vergeten… ;-)

Maarreuh: met de mevrouw uit de "oorlogs"scene waar ik eerder naar linkte is het blijkbaar ook goedgekomen, aangezien ik haar koffiewinkeltje in HCMC heb gevonden. :-)

10-9-8-7-6-5-4-3-2-1.....

Het business visum voor Indo is geregeld, en over 10 dagen zie ik Carola weer. Zij komt een uurtje eerder dan ik aan op JKK.
DAN gaat ONS avontuur beginnen.. De afgelopen maanden hebben we in volkomen andere omstandigheden onze (mentale) voorbereiding voor het samenwonen in Indonesie moeten doen.. Ik heb het voordeel gehad dat ik 14 dagen in Bogor ben geweest, en een goed beeld van de stad heb - maar ook dat ik wat langer van de omstandigheden in dit deel van de wereld heb mogen "genieten".... Samen komen we er wel uit denk ik..

Ik ben alleen benieuwd hoe ze ons huisje in het echt vindt.. (vind ik eigenlijk nog het spannendst - en niet onterecht misschien, als je een huis goedkeurt op een leuk tuintje met een kleine veranda, en een zitkuil in de woonkamer ..)

En verder ben ik blij dat ze de laatste maanden zo veel mogelijk haar vriend(in)en heeft gezien.. Ik denk dat dat haar echt goed heeft gedaan, en bij deze dus een soort van dankjewel - you know who you are..

Wat wel grappig is: ik had mijn notitie boekje waar ik mijn "dagboek" in schrijf uitgekozen op de foto van 2 reigers op de voorkant. Nou blijkt op de achterkant een gezegde te staan: "Friendship is not diminished by distance or time, by imprisonment or war, by suffering or silence. It is in these things that it roots most deeply" (Pam Brown, 1928).

en daar ben ik het helemaal mee eens.

tada-dada-dada-dada-dada-dada-dada........... BATMAN!

s'nachts zijn er ook andere beestjes die in de netten verstrikt kunnen raken, zoals verschillende soorten vleermuis, en dat is dan wel weer leuk.. Alleen zijn het krengen om netjes uit de netten te halen als je liever niet gebeten wilt worden....

We hebben voor die gevallen ons jungle outfit aangepast...

*enneh.. commentaar als: "die van Mikhail is groter" wordt niet om gelachen.*

op de brommert

Ik heb het er een tijdje geleden wel over gehad, dat het verkeer in Hanoi zo'n chaos is, maar heb niet de bijbehorende video erbij kunnen plakken door te slechte verbinding met internet. Ik zit nu in het dorp Ba Tri, en daar hebben ze WEL een stabiele verbinding.. Raar, maar bij deze een stukje van een relatief rustig ritje. . HCMC is trouwens net zo'n chaos, ondanks dat dat op het eerste gezicht niet zo leek. Wat wel mooi is, is met de ipod keihard aan, en dan achterop de brommer door het gekkenhuis scheuren.. vooral met muziek als dit of dit.... Dat ik er altijd een beetje als willempie uitzie, aangezien elke helm veel te klein is voor mijn grote kop, doet daar niets aan af, dat zie ik zelf toch niet.


De vogelvangplek is in Bao Thuan - 30 minuutjes met de brommer van hangmat tot ADSL, en ik kan dus redelijk makkelijk overdag even mailen, en zelfs even douchen/naar de wc in onze "opslag kamer" in een hotelletje naast het internetcafe, om dan tussen 14:00-10:00 weer lekker vogeltjes te vangen..

Zo erg expeditie Robinson is dit deel van de missie dus nou ook weer niet...
*maar het heeft z'n voordelen vooral mbt het niet hoeven toiletteren in de mangrove, en het kunnen opladen van alle gadgets: camera's (sony alpha 100, Lumix FX8), ipod, rechargeable flashlight, laptop, telefoon (nu even tijdelijke cheapass fieldtelefoon (wel met zaklamp!) door waterschade van de oude - die ik incidently ook door waterschade moest kopen.., maar binnenkort deze ..), opladen in hotels moet zolang ik deze ultimate gadget voor in the field nog niet heb - maar binnenkort heb ik die wel :-) - zit je daar in je hangmatje in het hutje zonder electriciteit, maar wel luisterend naar de ipod, en met je laptop op schoot..*

Maargoed, we hadden het over brommers: ter vergelijking met Hanoi is dit het laatste deel van de brommerrit naar Bao Thuan.


Nu even kijken of jullie goed op hebben gelet:

In Vietnam rijdt men:
a. links
b. rechts
c. roekeloos
d. onder invloed
e. all of the above

Lusten jullie dan ook een broodje....

Ik keek gisteren naar het huis van de buren, en merkte dat die zowaar een toilethuisje hebben.. Cool, dacht ik, zou ik ook wel willen... Even later drong tot me door dat die n paar meter van de plek staat van waar we de krabben en garnalen voor het diner de avond daarvoor hadden gevangen.. Mijn darmen kunnen ondertussen wel wat verdragen gelukkig.. Zo werd het ijs dat gisteren in m'n bier ging (Ja, ijs in bier, aangezien we geen electriciteit hebben worden blokken ijs opgehaald als 'koelkast', en ijsblokjes tegelijk - en koud waterig bier is lekkerder dan warm bier) op het pad waar iedereen met zn moddervoeten loopt losgebikt, en de kook-bestek-borden-glazen-omstandigheden zouden ook niet door de smaakpolitietest heenkomen.. - Maar het is overal op straat en in kleine tentjes ontzettend lekker. De Vietnamese keuken staat voor mij op #1.
Ik heb maar 2 keer echt last gehad, en dat was beide na bezoek aan de meest westers aandoende restaurants waar ik de afgelopen weken ben geweest - en tevens het slechtste eten heb gegeten..