dinsdag 13 juli 2010

Worldcup



Ook hier leefde het.. Indonesiers zijn hardstikke voetbal gek, en aangezien de latere wedstrijden hier ook ECHT laat waren (begonnen om 01:30), waren er veel mensen die met heel weinig slaap op het werk verschenen de afgelopen maand (inclusief deze jongen,,).. Na de finale was er een half uur nadat de regering eigenlijk op zijn plek moet zitten, minder dan de helft van de mensen aanwezig, en hebben ze de vergadering/bijeenkomst (hoe heet zoiets eigenlijk?) dus ook maar uitgesteld.. En later, toen er eindelijk genoeg mensen waren, zaten een aantal ook gewoon te pitten..
Ze hadden trouwens een grootscherm finale avond in het parlement geregeld (btw - 50-50 roja-oranje publiek), dus dan kan je het ook verwachten...

Maarja, ik kan niet zeggen dat ik nou de held was, want ik werd ook pas (ver) na 12 uur wakker :-)


De meeste nederlandse wedstrijden hebben we in Bogor gekeken op groot scherm in Harly's - DE (enige) kroeg in Bogor, en met NL eigenaar. Mooie sfeer, met meestal alle 15 nederlanders plus aanhang (vrouw/kind/etc) van Bogor bij elkaar, en altijd wel een kluit Indos in oranje. Verder hebben we hier een klein groepje buitenlanders, maar er zit vanalles tussen (engelsen, duitsers, fransen, kiwis, etc), dus dat maakt ook de andere wedstrijden net iets interessanter in de kroeg..

En natuurlijk altijd een groepje tegen supporters - voornamelijk een stelletje oude mannen die altijd tegen de ploeg met de meeste supporters was... Mooi man - ga ik ook doen als ik oud ben..

Na die wedstrijd tegen Brazilie ben ik, mede dankzij deze mannen, maar ook omdat de helft van de kroeg in gele shirts stond te juigen, 2 dagen mn stem kwijt geweest...


Trouwens, ik loop wel eens (of vaak) te blaten dat ik 'wereldburger' ben, en me niet nederlander voel, maar dat is met voetbal (en misschien stiekem ook met andere dingen) helemaal anders... *Zelfrefleksi sucks*.


Een paar wedstrijden zonder NL hebben we tijdens een weekendje Cimaja strand ten zuiden van Bogor gekeken in de surfbar van het Desa resort , maar toen snel weer terug naar Bogor, om na een dikke 4 uur verkeer (toch 80km...) op tijd in Harly's te zijn om oranje te kijken.


De halve finale hebben we thuis in de zitkuil samen met de drie oranje katten gekeken (eentje was afwezig voor de foto en dus even een stand-in ingezet), omdat Carola de volgende ochtend vroeg naar de haven moest om in te schepen voor haar avontuur naar Maluku..



Ik hoorde vandaag trouwens dat Carola aan boord de finale ook heeft kunnen zien - cool.

Maargoed, toen ik nog even bier ging halen vlak voor de halve finale liepen er best veel mensen met oranje shirts op straat rond, en dat voelde echt heel goed... En ja, goed genoeg om vanaf de brommer te toeteren en "Belanda!!" te schreeuwen...


De finale toch maar in Jakarta gekeken, met een nederlandse vriendin uit Bogor - we hoopten dat daar iets meer nederlanders zouden zijn, en we echt een feestje konden bouwen, dus maar even een auto gehuurd....

In Kemang, zuid Jakarta - een wijk met veel bars, discotheken, en expats, stond het verkeer volledig vast, liepen allemaal mensen over straat met zowel oranje als la roja shirts, en werden overal vlaggen en andere voetbal dingetjes verkocht.... De sfeer zat er dus goed in, en vlakbij de bar waar we naartoe wilden (ook NL eigenaar) zagen we ook steeds meer in oranje uitgedoste nederlanders rondlopen (ja, die haal je er zo uit..).

Ik hou eigenlijk niet zo van Jakarta, het is dik anderhalf uur rijden op n goede dag (40 km), en ik vind het een drukke, vieze stad, en ben dus eigenlijk nooit in Kemang wezen stappen ... MAAAR: man.....

MOOOOOOOI.

!!!

Eastern promise is een hele populaire kroeg, die verdeeld is in een aantal zalen, en staat bekend als de beste plek om voetbal te kijken. Eenmaal binnen (er werd wel gevraagd over we gereserveerd hadden, maar de eigenaar liet je graag naar binnen als je nederlander was), moesten we even door het eerste zaaltje met 50% spanjolen, 20% oranje, en verder vanalles wat... Hmm..

Maarja, eenmaal in de overdekte buitentuin (huh?) stond het VOL met honderden nederlanders - allemaal in oranje, en de sfeer zat er helemaal in met alle nederlandse hits , bitterballen, frikandellen, etc..

(ff vergeten om fotos tijdens de wedstrijd te maken, dus dan maar van voor het begon)



Nou sta ik niet bekend om mijn liefde voor het nederlandse lied, maar ik heb met veel plezier alles luidkeels meegezongen (stiekem ken ik de tekst dan iig deels wel: MALL-LE-BABBE, mallebabe kom hier - kedengedeng - etc), en was al helemaal klaar om te hossen door de zaal na afloop.. Een klein groepje schreeuwspanjolen gaf een mooie balans tijdens de wedstrijd...


Het wilhelmus hard meezingen samen met honderden oranje shirtjes is trouwens ook mooi als je in het buitenland zit..

- kippenvel..


We hebben gezongen, geschreeuwd, gejuigd, maar iedereen weet hoe het afliep...

Kl*te. ook de volgende dag nog...


Maarja, het entertainment op de bar voor de wedstrijd en in de pauze was helemaal de moeite waard, en blijkbaar is de pronowet in Jakarta wat makkelijker te omzeilen dan in Bogor..



Alhoewel, ik was nog maar net een paar dagen mijn eigen "zustertje" kwijt aan een goededoelenschip, en voordat je het weet lopen er een paar in Harly's in Bogor te dansen tijdens de Heineken event...



Maar ondertussen zat ik gewoon netjes te kleuren, en lette daar natuurlijk helemaal niet op... braaf as always :-)



EHEN: ook tweedst geworden met de kleurwedstrijd (ja, idd, wtf?) - het heeft allemaal zo moeten zijn (al was ik het ook met deze beslissing NIET eens)...



Tot mijn grote verbazing was vandaag toen ik van kantoor thuis kwam de 020 huldiging voor de 2e plek van oranje live op bvn, dus maar niet zoals gepland naar de sportschool, en dan maar niet zoals gepland alcoholloos op weekdagen (ik had zoveel goede voornemens voor na het WK...) - Laphroaig is namelijk ook oranje, en dus gepast.


Oorspronkelijk vond ik die huldiging eigenlijk een stom idee, want we hadden niet gewonnen... MAAHAAAR: ik heb met veel plezier, en enigszins ontroerd gekeken naar de grachtentocht en huldiging op het museumplein, en ben het nu helemaal eens met die huldiging...

Toch best een leuk volk, die nederlanders..... En Amsterdam is echt mooi...


En man, wat kan je je dan VER weg voelen...



vrijdag 9 juli 2010

Ondertussen in Indonesie



Onze president kan blijkbaar multitasken als de beste – zo heeft hij dit jaar nog zijn derde CD uitgebracht met zelfgeschreven liedjes, naast het rechtzetten van wat akkefietjes met bank bailouts, corruptie, ontbossing, eilanden die zich willen afscheiden, en ook wij hebben olieplatform problemen....




Wat de afgelopen 5-6 weken nog veel meer de kranten vult, en wat ook wel lekker afleidt van alle overige problemen, is het heerlijke schandaal omtrent uitgelekte videos van een beroemde zanger van de band Peter Pan (zeg maar de Kane van Indo). Deze zanger had met zijn telefoon wat innige momenten opgenomen met zijn huidige vriendin (Indo’s meest populaire model/actrice/presentatrice), maar ook met een getrouwde televisiepresentatrice (al was het in 2004 wel zijn ex)… En die stonden opeens op de internets.. Er zijn volgens de geruchten nog veel meer celebrities die met de zanger in spannende poses zijn vastgelegd..... Dus al snel was PeterPron wereldwijd het meest belangrijke twitter topic.. Twitter wil ik niet snappen, maar het is heel populair in Indo, en het is blijkbaar heel wat.



Eniszins aangespoord door de extreemreligieuze knokploeg idioten van het “Front van de Verdedigers van de Islam” (FPI) was dit een fantastische mogelijkheid om eindelijk een keer iets met die pronowet te doen, waar ik al eerder over heb geschreven. Er is in al die tijd niemand gearresteerd voor het overtreden van deze wet, terwijl er toch 12 jaar cel op kan staan – dus was het hoog tijd voor aktie.

Meteen werden pliesie‘experts’ ingeschakeld, en werd er harder dan ooit gewerkt om de daders te vinden (ik zie het zo voor me, al die gasten druk achter hun computerscherm 'bewijsmateriaal' verzamelen...). In het belang van het “anatomical, anthropological and dental” (huh?) forensisch onderzoek moesten de vermeende deelnemers aan de videos in detail gefotografeerd worden op het bureau, zodat de fotos konden worden vergeleken met de videos (briljant! Hoe verzin je het? Mooi werk trouwens..). Ze zijn er in ieder geval van overtuigd dat de mensen op de video echt zijn wie ze denken, en dat ze het vrijwillig hebben opgenomen. Ook het merk van de telefoon waarmee het is opgenomen hebben ze uitgevonden.. knap speuwerk.

Fanatieke bloggers hebben zonder al het forensisch onderzoek ook bewijs:

En ondanks dat natuurlijk niemand de videos officieel gezien had, ging iedereen zich ermee bemoeien: religieuze leiders, ministers, oppositieleiders, de vice-president, en uiteindelijk ook de president. Bizar natuurlijk, dat de leider van een land zich bemoeit met gelekte video opnames van beroemde mensen – dat zou in NL nooit gebeuren … *owja, zucht*..



Kort daarna werd de zanger gearresteerd voor illegale productie en distributie van prono, en nu is hij de grote held in de gevangenis. Maar, de agenten hebben nu ook de lastige klus om nu iets te bedenken waarop ze hem kunnen veroordelen.
Iedereen blijft ontkennen.

ALS ze het al echt zijn:

- onze zanger zegt dat z’n harde schijf is gestolen – en heeft hij dus niet de distributie gedaan (al zijn om die reden wel 8 andere mensen opgepakt)
- videos voor persoonlijk gebruik maken mag wel volgens artikel 4 vd wet

Hmm… Gelukkig had
briljant denker Senior detective Brig. Gen. SUN een oplossing: “maar dat artikel telt niet voor ongehuwde stellen”… Jammer vriend, in de wet staat niet gespecificeerd dat het alleen voor gehuwde stellen geldt, en 5@ks voor het huwelijk keuren mensen hier officieel af, maar is niet strafbaar (zolang het niet met kinderen of onder dwang gebeurt) ..
Ook kunnen ze hem niet pakken op buitenechtelijke 5@ks, want daarvoor moet iemand aangifte doen (maar kan dus blijkbaar wel strafbaar zijn....). De ex op die ene
video zegt dat zij het in ieder geval niet is, en heeft ook haar man overtuigd, dus die doet geen aangifte (ja, nogal logisch, alsie dat wel doet, gaat ze de cel in…). Daarbij komt, dat het best goed zou kunnen dat als ze het wel was, dat de video uit 2004 komt (4 jaar voor de wet inging), toen ze een relatie hadden - en het dus ook niet buitenechtelijke 5@ks is, en dan telt het niet..

Maarja, tot die tijd houden ze m maar vast, “ter bescherming van hem tegen de aggressie van publieke organisaties” (zoals die FPI vrienden).. Conclusie: Deze zaak gaat puur om morele kwesties, iedereen wil laten zien dat hij NOG vromer is dan de ander, en door alle aandacht heeft het gerechtelijk apparaat het idée dat ze hier iets aan moeten doen. ( je kan ook zeggen: "niet zo netjes jongens, niet meer doen" denk ik dan...).

Ondertussen is wel iedereen zijn reclame side-jobs kwijt, gaat Peter Pan
waarschijnlijk verder onder andere naam, en is de release datum van hun nieuwe cd uitgesteld..



Dus: hoofddoekje op, en sorry zeggen..
Dat leek een goed plan - maar de volgende dag warden de dames officieel aangeklaagd…. Bizarre twist weer..
Het gaat dus allemaal gewoon door...


Anyhow, de pliesie was goed op dreef, en kondigde ook meteen maar aan dat de pronoverkopende kiosken aangepakt gaan worden (ik dacht dat dat sowieso de bedoeling was hier.. het zal toch niet zo zijn dat die geruchten over agenten-omkopende dvd verkopers waar zijn?)

Het was ook net examenweek, waar kinderen/studenten hun telefoons moeten inleveren, die dus allemaal werden gecheckd of er prono op stond – meestal niet trouwens.. Ook waren er pliesiemensen die naast de gebruikelijke kentekenbewijs controles bij brommerrijders, ook meteen maar mobieltjes gingen onderzoeken op prono (dat is volgens mij dus echt illegaal, maargoed, ze waren wel hard aan het werk..). Dat zouden ze een keer bij al die “schande!” roepened ministers en relifanatici moeten doen, ben benieuwd wat dat oplevert aan filmpjes..

Maarja, als je hier iets ‘belangrijker’ bent, dan krijg je daar extragratis speciale rechten bij. En als er dan een amoureuze video van je uitlekt van jou met je “vrouw” dan is er helemaal nothing on the little hand, gewoon doorlopen mensen..

Ok, als je nou toevallig hoofd van de religious affairs committee van het ministerie bent, en dus verantwoordelijk voor morele standpunten, dan raak je nog wel je baan kwijt als er een video opduikt van jou nakend met een dangdut zangeres. Dangdut wordt door verschillende relifanatieke boe-roepers en zieltjeswinnende politici nog wel eens als te 5@ksy/pronografisch beschreven, maar het is hier super populair, en sowieso: de mevrouw in kwestie is “zwaar-religieus”: ze is namelijk al 2 keer in Mekka geweest, heeft vaak overleg met god, en is “nog steeds maagd” (hihi… hoe verzin je het..). In zijn verdediging – hij had het zangeresje wel gevraagd of ze met hem wilde trouwen, maar ze wilde niet de 2e vrouw zijn.. Hij had dus wel geprobeerd om het netjes te doen.. En het gebeurde voor de pronowet, dus hoefden zij niet te worden gearresteerd (ondanks dat sommige mensen nu lopen te schreeuwen dat het oneerlijke voortrekkerij is...).



Je kan het ook slechter aanpakken, vooral als je toevallig een belangrijke anti-corruptie meneer bent die al flink wat grote corruptors achter de tralies heft gekregen, en er een moeilijk verstaanbare geluidsopname is van jou met je golfcaddy die dan toevallig ook nog eens 1 van de vrouwen was van een rijke belangrijke meneer is, dan ben je wel de sjaak. Een raar verhaal wat niet is samen te vatten... Ok, hier was ook moord bij betrokken, maar toch – het bewijs kwam weer vanaf een mobieltje.. Eis: doodstraf..


En dan vorige week opeens weer een schandaaltje: iemand uit “een staats onderzoeksinstituut in Bogor” had een relatie met een medewerker, zij dumpt hem, en hij zet hun homevideo kunsten op facebook… Nou vraag ik me al de hele dag af wie die mensen zijn, en of ik ze ken.. Eis: 6 jaar – ik ga maar eens goed opletten of iemand stelselmatig niet op een vergadering komt opdagen... :-)


Ook al in Bogor: vriendinnetje van een jongen met @reksi problemen vraagt haar vriendin (allen studerend aan de uni) of die kan helpen, want “hij is behekst, en kan alleen genezen worden door te kijken naar fotos van mooie nakende meisjes” (wat een BRIL-JANT plan!! extra punten voor originaliteit! :-). Altruist die ze is, laat ze zich fotograferen, krijgt daarvoor betaald, maar vraagt wel of ze die fotos wel alleen voor privegebruik willen houden. Ja, niet dus: 2 jaar later staan ze op facebook, en wordt de grappenmaker met @reksiproblemen opgepakt en staat hem mogelijk 6 jaar cel te wachten…
Even later gebeurt het weer in Bogor!!
Bogor de gekste!


De president heeft het ondertussen een beetje gehad met al deze flauwekul, en bekend gemaakt dat de betrokken ministeries commissies gaan opstellen en uit gaan zoeken hoe ze “de jonge slachtoffers in indonesie” kunnen beschermen tegen het verderfelijke internet – dit natuurlijk nadat hij een liedje of twee had gezongen..

MOOI land..

woensdag 30 juni 2010

Tropenjaren

Zo, dat was even een stille periode van mijn kant op het blog..

We zullen het maar gooien op “externe factoren” of “de tropenjaren” waardoor ik geen inspiratie had om leuke stukjes te bloggen – je kan niet altijd leuk zijn..

Nutteloos feitje tussendoor:

Volgens het Koninklijk Besluit no. 98 van 18 september 1860 werd besloten dat de soldaten van de KNIL de medaille voor trouwe dienst sneller verdienden – en de jaren in de tropen dubbel telden. Zo ook voor de pensioensopbouw – wat nu nog steeds geldt. Weten we dat ook weer.

Nou snap ik dat dat in de tijd van de KNIL best bikkelen was, maar nu is het eigenlijk best goed vertoeven in dit land. Al is het me wel opgevallen dat de baard versneld bezig is met grijs worden (het stadium van een paar “blonde” haren in de baard ben ik allang voorbij..), de eerste grijze borsthaar heb ik laatst verwijderd, het blonde hoofdhaar heeft daar helemaal geen hulp bij nodig, en mijn team was laatst fotos aan het kijken van twee jaar geleden, en merkte op dat ik er daar zo jong uitzag - wat ook echt zo was…. *auw!*


Maar elk nadeel heb zn voordeel: ‘t is natuurlijk ‘n briljant moment om te beginnen met de midlife crisis waar ik al jaren naar uit zit te kijken…. Binnenkort maar eens kijken waar ik een Harley kan kopen hier in de buurt.. ;-)


Maargoed, naast het van brommers afvallen en dromen over grotere brommers word er hier voornamelijk gewerkt. Waaronder het welbekende vogeltjesvangen – met als resultaat een leuk artikeltje in de pers.

ZO gaan we de wereld redden! (dat was de bedoeling, toch?)


Naast de afgelegen stranden op Sumatra doen we ook vogeltjes vangen in de national parks om Bogor heen, zoals Taman nasional Gunung Gede Pangrango - vernoemd naar de twee vulkanen, en waar 251 van de 450 vogelsoorten van Java te vinden zijn. Meneer Alfred Russel Wallace (1823-1913) - ook bekend van z'n evolutietheorieen en uiterst vermakelijk boek over z'n 8 jaar in de bush in Maleisie en Nederlands Indie - was toen ook al zeer gecharmeerd door de prachtige omgeving daar... en terecht. Al zal het 150 jaar geleden wel NOG mooier zijn geweest, met minder verkeer ernaartoe..



Ook was daar laatst een amerikaanse cameraploeg om onze activiteiten te filmen. Mooie shots van vogeltjes vangen met een rokende vulkaan op de achtergrond, en aangezien we vaak net naast de golfbaan filmen (mooie plek trouwens om te golfen..) hebben we die netten netjes net buiten beeld gehouden, en was het een beetje jungleboy spelen voor de camera, maar ook met de spycam stiekem beelden opnemen van de illegale handel in wilde vogels op de markt in Bogor... Helemaal James Bond -minus de mooie vrouwen, snelle auto's, overige gadgets, en excentrieke slechterikken - maar spannnend was het wel!


Maar, ook ff over andere dieren, want:




ja, ook andere dieren vind ik ook leuk, en een beetje dierenarts spelen op een mooi project op Kalimantan is dat dus ook: de beren behandelen, katten steriliseren enzo.... mooimooimooi... FF kijken of ik dat iets vaker kan doen de komende tijd..

Nou zijn er hier in dit land genoeg andere wilde dieren die nogal behoefte hebben aan een beetje liefde en aandacht, en vooral ook het behoud van hun leefomgeving -die onder andere wordt weggekapt om 'duurzame biodiesel' enzo te maken - zoals duidelijk wordt gemaakt in de volgende film (heb m zelf nog niet kunnen downloaden/zien maar hij is blijkbaar nogal indrukwekkend..).
Er is toevallig een verband tussen de website van die film over een zielig orangutantje (in de credits: "de ontbossing in Indonesie wordt mede mogelijk gemaakt door:...."), en dat persbericht over vogeltjes vangen... hint
*disclaimer* Dat is gewoon een grappig, toevallig verband tussen twee op zich onafhankelijke dingen, en daar heb ik verder geen mening over natuurlijk.

Gelukkig zijn mijn collegas goed bezig om die zielige orangbabies te redden door middel van harde aktie tegen de smokkelaars, en dat is dan weer wel goed nieuws. Al is het wel bizar dat er al jaren niemand is gearresteerd voor het smokkelen van die dieren... Hopelijk is dit de eerste van vele..

en owja.
ik weet niet of ik ooit heb gezegd hoe ontzettend trots ik op de jongens en meiden in mijn team ben.
Bij deze dan.



zaterdag 19 juni 2010

In the navy.



In mijn vorige post schreef ik al over een missie naar de Molukken. De  afwachtende houding van mijn kant  heeft vruchten afgeworpen en ik heb gisteren een erg leuk gesprek in Jakarta gehad met de directeur van de NGO waar ik voor werk. Hij kon me gelijk vertellen dat er nog wel een plekje aan boord van de UNSN Mercy  was voor mij, dus ik vertrek 6 juli voor 5 weken naar de Molukken!!

Het is een project van de Amerikaanse marine en zij hebben elk jaar een paar maanden durende missie in de Pacific  Ocean. Het schip is de missie al begonnen en zit momenteel in Combodia. Het schip heeft Vietnam al aangedaan en zal na Indonesië doorvaren naar Oost-Timor, Papua-New Guinea  en Palau. Ze komen 6 juli aan in de haven van Jakarta en dan zullen er  70 Indonesische vrijwilligers aan boord gaan, waaronder ik.  Onze taak gaat zijn:  vertalen voor de Amerikaanse artsen en verpleegkundigen. We varen in een week naar de Molukken en daar zullen we aanmeren in drie verschillende havens en dan vanuit elke haven een aantal dagen medische hulp geven in gebieden waar mensen anders geen toegang hebben tot dit soort gezondheidszorg. Er worden operaties uitgevoerd aan boord en er is een team wat lokale ziekenhuizen en klinieken zal gaan renoveren.

Een klein overzicht van wat er allemaal aan boord is:
·         6 Operatie kamers
·         1 Traumatologie kamer
·         4 intensive care bedden
·         52 gewone bedden
·         22 extra bedden
·         Laboratorium, apotheek en radiologie.
Niet te vergeten: 3 fitness ruimtes,  bibliotheek, kapper, internet en een kerk…..

 De route:


 







Ik heb net een handboek gekregen waarin alle regels aan boord staan en aan alles is gedacht. Van kledingvoorschriften tot hoe je mensen moet aanspreken in een hogere rang. Ik zie het al voor me: “yes Sir, reporting startboard!” (salueert) Het grappige is dat ik me vorig jaar ook al had aangemeld voor deze missie, maar omdat ik geen Amerikaans staatsburger was, mocht ik niet mee. En nu dan toch.. Haha..

Kortom: Jippie!!! Ik heb er heel veel zin in en het enige moeilijke zal zijn om te zwaaien naar de kade waar (een ietwat jaloerse) Joost zal staan. Helaas moet hij de walvissen migratie  gaan missen, die in dit seizoen plaatsvindt in de Flores en Banda zee, maar ik zal foto’s maken.

donderdag 20 mei 2010

All over the place.

Dan is het  3 maanden verder en realiseer je je dat er veel gebeurd is, waar nog niet over geschreven is. In chronologische volgorde;  

Egypte: Marlies, een vriendin van mij uit Amsterdam, gaf eind Januari een trouwfeest in Cairo. Dat wilde ik natuurlijk niet missen! Het was ontzettend leuk en heb ook de tijd gehad om de piramides en musea te bezoeken.




Nederland en België: Na het weekje Egypte ben ik doorgevlogen naar Nederland (het is dan toch in de buurt) en heb daar weer kunnen genieten van alles en iedereen (inclusief de sneeuw)en het nieuwe nichtje Ella in België! 



Vietnam: Na Nederland en België weer even naar huis en voorbereidingen getroffen voor het werken in Vietnam, samen met Joost. Hij was al in Vietnam en ik volgde begin Februari. We hebben daar, net als vorig jaar, weer een twee maanden in het veld gezeten, in het moeras gestaan, vogels gevangen en markten bezocht. Wat een heerlijk land en leuke mensen!

 

                                  


Weeshuis: Inmiddels zijn alle reparaties gedaan, de badkamer is vernieuwd en het dak is lekvrij. Dit alles van een gedeelte van het geld van de donatie actie die ik eind December gehouden heb. Er zijn inmiddels 4 baby’s bijgekomen en er zijn er 2 geadopteerd. Ik heb het vertrouwen gekregen van de leiding om als echte verzorgster diensten te mogen draaien en ik wordt ingezet als er meiden ziek worden of terug naar huis moeten. Verder ben ik daar standaard 1 dag per week en begeleid de verzorgsters en speel met baby’s. 






Beavis: Op 8 April jl. is Beavis overleden. Onze 17 jaar oude poes die we, ondanks veel protest mede van mijn kant,  meegenomen hadden uit Nederland. Ze was zichtbaar ouder aan het worden en ik had een vriendin van ons uit Bogor al gevraagd om af en toe een kijkje te nemen, terwijl wij in Vietnam zaten. Toen ik een week eerder dan Joost terug kwam uit Vietnam, zag ik al dat ze afgevallen was en moeite had met eten. Toen Joost eenmaal terug kwam uit Vietnam heeft ze nog twee dagen geleefd en ik geloof dat ze heeft gewacht op Joost om hem nog even te zien. Ik mis haar vaak. Ze lag altijd in het kantoor waar de computer staat en had verder zo haar vaste plekjes waar je haar altijd kon vinden. Met nog 5 katten zou je denken dat het niet zoveel verschil maakt, maar zeker Beavis was altijd op haar manier aanwezig. Ze heeft (op 2 dagen na) twee jaar in Indonesië mogen zijn. Haar tropenjaren.






















Joost: Heeft begin April een brommerongeluk gehad en heeft duidelijk een engeltje op zijn schouder gehad. Hij kan zich niet meer herinneren wat er gebeurd is, maar na bezoek aan het ziekenhuis in Jakarta, wat hechtingen en CT-scans van zijn hoofd mag hij van geluk spreken dat hij een Nederlandse helm op heeft gehad en niet zo’n Indonesische, gemaakt van piepschuim J Het was natuurlijk even schrikken en ben blij dat ik vrienden en collega’s in Nederland heb die ik op zo’n moment kan bellen en om advies kan vragen. De gezondheidszorg hier is begrijpelijkerwijs van een ander niveau en dat komt recht in je gezicht als er echt iets aan de hand is.

Masters of Public Health: Ik heb eindelijk de knoop doorgehakt..  Al een tijdje was is op zoek naar een opleiding/cursus om zodoende mijn kennis niet verliezen en het uitzicht op een baan te vergroten. Aangezien het gewoon niet lukt hier om, met mijn huidige opleidingenen ervaring, een leuke en betaalde baan de vinden, wilde ik mijn kennis gaan uitbreiden op het gebied wat aansluit bij mijn huidige opleiding. Ik heb besloten om me aan te melden voor een Masters opleiding via de Universiteit van Liverpool en kreeg een aantal weken geleden het goede bericht dat ik ben aangenomen en eind Juni mag beginnen. Ik moest eerst nog even een Engels examen afleggen (overmorgen in Jakarta) en dan is het voor het eggie! Het is een online opleiding, dus hoef niet naar Liverpool, maar kan het inpassen in mijn schema. Ik heb er ontzettend veel zin in, maar…

De Molukken: De organisatie waar het weeshuis van is gaat begin Juli, voor een maand, met het US Merci hospitaalschip naar de Molukken. Daar gaan ze gratis gezondheidszorg geven op drie verschillende plekken. Ze belde me vorige week met de vraag of ik mee zou willen als vertaler (Indonesisch-Engels) en uiteraard hoefde ik daar niet lang over na te denken. We vertrekken van de haven van Jakarta en varen in een week via Sulawesi naar de Molukken en doen daar drie plaatsen aan. Het zou ZO gaaf zijn als ik mee mag. Het is me nog niet helemaal duidelijk geworden waar het van afhangt, maar het kan nog wel een paar weken duren voordat ik hoor of ik mee mag. Ik ben dus een klein beetje terughoudend. Het is me iets te vaak overkomen dat ik enthousiast in iets stap en dat dan blijkt dat het helemaal niet doorgaan. Ik zou dan wel mijn Masters opleiding moeten uitstellen met twee maanden, maar dat heb ik er graag voor over...

Mijn Ouders: Zijn hier vanaf eind April drie weken geweest en we hebben een geweldige tijd gehad. Ze zijn eerst een paar dagen hier geweest om de jetlag te overwinnen, haring te eten op het Koninginnedag feestje van de Nederlandse Ambassade en daarna zijn ze met gids via Bandung naar Jogyakarta gegaan. Ik heb ze weer ontmoet op Bali en van daar zijn we doorgevlogen naar Flores om de Komodo varanen te bekijken. Wat een ervaring! Ik kan iedereen die ooit naar Indonesië wil komen dit gebied aanraden! Als klap op de vuurpijl hebben we nog een uittocht van duizenden vliegende honden mogen zien, terwijl er een paar dolfijnen speels om de boot heen zwommen. Wat een land!! Mijn ouders zijn afgelopen dinsdag weer vertrokken en zijn, ondanks de aswolk, weer veilig thuis aangekomen. Zoals bij elk afscheid, maar speciaal met familie, realiseer je je weer dat je echt aan de andere kant van de wereld woont. Zucht.. Ik mis ze wel, maar gelukkig staat ons volgende bezoek aan Nederland en België al weer gepland in Oktober 2010.




Verder: Hebben we een heuse kroeg in Bogor gekregen en kunnen jullie al raden waar wij in het weekend, het komende WK en andere gelegenheden te vinden zijn… Wat een genot om weer eens aan een bar te hangen en slap te ouwehoeren.
Het huis wordt alleen maar leuker en meer eigen en Joost heeft inmiddels zijn plan van het bouwen van een vijver tot uitvoering gebracht. Bij het terras aan de achterkant van het huis kabbelt nu dus een rustig beekje en ik weet Joost altijd te vinden als ik hem weer eens kwijt ben. Juist.. op zijn hurken aan de rand van de vijver, pratend met zijn visjes..