Jambi, Sumatra Pt 2.

Een “goed draaiend veldteam” was me beloofd..... Waar die dan om draaien, dat hadden ze achterwege gelaten... Vogels vangen kunnen ze inderdaad heel goed. Maar tijdens het monsters nemen is iedereen om de haverklap even roken, ouwehoeren, eten, liggen, uitrusten, warmworden (?) etc.... En vooruitplannen is iets wat hier als overbodig wordt gezien. Zo kan het best dat je plant om 5 weken in het veld te blijven, en dat dan na 3 dagen de sample-buisjes op zijn, en een dag later de handschoenen... *zucht...* Gelukkig was er iemand op kantoor die de benodigde dingen op kon sturen naar Jambi – wat dus betekent dat je 1 lid van het team een aantal dagen kwijt bent... Maar het zijn wel leuke mensen, die best willen leren, en dat komt goed uit, want de eerste oefendagen in Bogor zijn al in de agenda gezet.

Ehen: verder is het wel heel mooi. Niet in vakantiebestemming mooi: zandvliegen – waarover later waarschijnlijk meer - , muggen, vliegen, geen sanitair, bloedje heet met geen/veels te weinig drinkwater, stortregens/tropische stormen... - dat gaat niet lekker lopen bij d-reizen.... *Die stortregens zijn wel handig trouwens als je een vuilniszak open ophangt – heb je zo in uurtje een liter of 80 drinkwater..* Maar je kan er de hele dag stressloos een beetje beestjes kijken of in je hangmat liggen, en s’avonds bij zonsondergang een beetje dobberen in de zee... Ik ken mensen met vervelender werk...
S’ochtens vroeg naar de rivier lopen, en hopen dat je de monitor lizards van een dikke 1.5m ziet (nooit gelukt – Mikhail wel..), verder vogeltjes, makaken, langoer apen, wilde zwijnen, en natuurlijk ook weer de mudkippers. S’middags even visjes/krabbetjes kopen bij de visser.. S’avonds na het eten ging ik meestal slangen kijken – die zitten met z’n honderden op het strand en in het ondiepe water (niet al te veel over nadenken als je een paar uur later met je blote voeten in het donker weer over het strand en in het water loopt – al is dat moeilijk als je er op een staat, wat bijna makkelijker is dan niet op een slang staan op sommige stukken...). s’nachts tijdens het vangen ook weer de nodige vleermuissoorten uit de netten mogen plukken.. De hele nacht krioelt het op andere delen van de heremietkreeften – het is 1 grote kolonie van bewegende en tegen elkaar opbotsende slakkenhuisjes.. Leuk. En overdag zitten die grote jongens dus in de bomen (!!) in het bos... Raar – ik dacht eerst dat iemand me voor de gek aan het houden was...
Om een uur of 9 s’avonds gaan de netten open, en afhankelijk van de buit gaan we door tot een uur of 7 s’ochtends – en dan kan je meteen door naar de monitor lizards =)

Jambi, Sumatra, Pt 1

De eerste fieldtrip in Indonesie! Woohoo! Om 0545 - n half uur te vroeg - opgehaald , dus gehaast, en (niet onbelangrijke dingen zoals) zakmes, koplamp, vogeldeterminatieboek, extra 'gewone' boeken, en ipod vergeten..
damnit.
Anderhalf uur vliegen vanaf Jakarta (landend op een kleine landingsbaan in het regenwoud), 3 uur rijden, 2uur in 1 van de 4 speedboaten, overstappen op een grotere boot, 7uur varen - met onderweg de brahmany kites in de lucht, aapjes in de bomen, en in de buurt van het stadje Nipah - vernoemd naar een plaatselijke boom - grote groepen vliegende honden in de bomen (die bruine stippen) en in de lucht gezien... *da's toevallig...*.
In het donker urenlang gekeken naar de fluorescentie van het phytoplankton terwijl de boot door het water klieft- ik had er voor het eerst over gelezen, voor het eerst gezien in griekenland, maar het blijft magisch...

Bij aankomst moest er nog 1-1.5u worden gelopen - en dan ben je op Camp WCS -Cemara beach..
De "echte mannen" ;-) gingen vooruit, om het kamp op te bouwen, de rest zou met de spullen op een boot komen als het water weer hoog was.

En dat was dus MOOI! - lekker met machetes hakken, platform bouwen om de tassen droog te houden, hutten bouwen, tenten opzetten – mooi man, net de padvinders voor volwassenen (maar zonder hopmannen die aan je willen zitten). Toen alles in het kamp was opgezet, kon ik aan de slag met m’n hangmat en zeil tegen eventuele regen. Ik kon geen geschikte bomen vlakbij het kamp vinden, dus iets verder gegaan (30m links van het kamp op de 1e foto), en al machete-hakkend had ik mijn eigen paleisje in de bush gemaakt, en voelde ik me helemaal Robinson Crusoe..

Om 2 uur bruut wakker gemaakt door hevig onweer, bliksem, en stortregen. Ik hoorde mensen in het kamp wel schreeuwen, maar ik lag heerlijk droog in mn hangmatje..voor een minuut of 15-20.. De boom begon te buigen door het extra gewicht van het water, waardoor ik met mn ass op de grond zat.. dat was snel verholpen, en ik was nog steeds relatief droog.. Maar toen begon de wind het water via de zijkant de hangmat in te blazen, werden de touwen zo doorweekt dat de hangmat langzaam maar zeker verzadigd met water begon te raken, en ik een volledig natte rug en kont had. Aan het lawaai in het kamp te horen ging het daar ook niet al te best, en begon ik me zorgen te maken over het lot van mn cameratas en laptop, en wilde mn enige boek (die droog op mn buik in de hangmat lag) redden van de watersnood, en rende naar het kamp..
Je kan zeggen wat je wil van Indo’s maar ze blijven wel vrolijk als het een groot waterballet is geworden. Gelukkig hadden de tassen met fotoapparatuur en laptops priority in de bagage tent, en stonden die droog. Een aantal andere tassen zeker niet.. Er werd gehoosd, tentzeilgerepareerd, gestut, tassen verschoven – de meeste tenten hadden wel iets. Eentje, een nieuwe koepeltent, en eigenlijk de enige waarvan ik dacht dat die alles zou uithouden, lag verscheurd en volledig ondergelopen aan de rand van het kamp. De bewoners kwamen lachend ook maar de bagagetent in, wat steeds meer begon te lijken op de meest veilige plek. Maar de tent van Londo, de teamlijder, stond nog, en was droog. Toen het ergste van de stortregen voorbij was, werd mij dus ook aangeraden om maar in die tent te gaan slapen, wat ik dus ook deed...
De volgende dag meteen aan Micha gevraagd of hij droog was gebleven, aangezien ik hem helemaal niet in de bagagetent had gezien. “Only my back and ass was wet, but not the front, so it was not too bad..”
Held.